Ashni

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:





Ik ben zo blij dat je hier bent.
Je mag hier uitrusten en alles laten vallen wat jou stoort,
elke ballast kun je nu gewoon loslaten.

Ashni



Er is niets mooiers
Soms beleef je een moment als je alleen in het bos bent, of aan het strand en sommigen beleven het in een kudde paarden. Het is alsof er deken van rust over je neerdaalt die zo zacht en lief aanvoelt en die alle gedachten laat verstommen. Het voelt alsof de engelen je in hun armen nemen en zeggen: "Ben je daar? We houden zo van je en gelukkig ben je thuis." Het is stil, compleet stil en tegelijkertijd vol, volledig vervuld van zo een oneindig mooi gevoel dat je nooit, nooit, nooit meer iets anders wil dan dat.
Het vliegt weer weg en komt in schaarse momenten terug (of blijft voorlopig een eenmalig iets). In deze momenten kan iemand met jouw droomhuis aan komen zetten, kan iemand met jouw lekkerste eten, of jouw liefste wens aankomen, jouw prins op het witte paard kan komen en alles, alles wat je maar kunt bedenken is niet aantrekkelijk genoeg om dat gevoel ervoor op te geven. Gouden bergen kunnen je worden beloofd en je kunt met de dood worden bedreigt, zelfs daarvoor zul je dat gevoel, die plek niet willen verlaten.

Een hele tijd komt en gaat het weer weg. Vaak in contact met anderen is het volledig kwijt, of op jouw werk, of in allerlei andere situaties. Dan wordt je onzeker, soms depressief, soms verdrietig, je voelt je niet geliefd, je mag er niet zijn, je wordt kritisch.....tot je wanhopig bent en alles weer opgeeft. Ik weet het niet meer..... dan kan het zijn dat het gevoel weer terug komt.
Dit gevoel lijkt te komen en te gaan, in werkelijkheid is het er altijd en altijd. Op gegeven moment ervaar je alsof je wordt opgeslokt door dát steeds ietsje meer en meer en het betekent gelukzaligheid en het lukt je om te praten en toch daar te blijven, het lukt je om te werken en toch daar te blijven. het lukt je steeds vaker dit mellow, super fijne stille gevoel te blijven voelen en toch gewoon de dingen te doen.

Tegelijkertijd begin je de illusies te zien van het leven, van jou. Je ziet wat je niet bent en waar je niet meer voor wil gaan. Je ziet waarom de wereld zo is zoals die is en waarom dat goed zo is als het is. Je ziet dat alle grenzen een illusie zijn, dat dimensies een illusie zijn, het is een eindeloos openen van een ongekende vrijheid en wijdsheid en tegelijkertijd een toename aan een immense kracht die begint te stromen.
Alles wat je eerst in jouw hoofd begreep of zelfs in jouw hart voelde als waar, gaat als het ware in jou leven, niet als een "understanding" maar als een ik weet het zeker want ik ben het.




 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu